زه ولې سوالګره شوم؟

يوه شېپه غلی و، بیا یې ځوان ته وويل: بچيه! ځوان يې، خپله ځواني غنيمت وګڼه مخکې له دې چې بوډا ښې، خډای تعالی صحت درکړی، باید چې قدر یې وکړې او د هماغه رب شکر ادا کړې، مخکې له دې چې درڅخه وايې خلي، موږ ته الله تعالی څومره زیات نعمتونه راکړي، روغ صحت، ښه وجود، ښايسته څېره، سالم عقل؛ خو موږ بیا يوازې په مالدارۍ کې د خدای تعالی نعمتونه وينو، که پروردګار درڅخه سترګې واخلي؛ نو بيا څوک دی چې تاته د لیدلو ځواک دروبښي؟ څوک دی چې تاته لاسونه او پښې درکړي؟